21 lipca, 2020 W #sztukarozwijamózg

Sztuka jako forma terapii

Czy sztuka może mieć działanie terapeutyczne? Jak najbardziej tak. I nie chodzi tu tylko o zdjęcie codziennej presji i obciążeń, na skutek realizacji pasji, która odcina nasze myślenie od codzienności.  Arteterapia ma już swoją 78-letnią tradycję.

Nienazwaną arteterapię stosowali już pod koniec XIX w. dwaj francuscy psychiatrzy A. A. Tardieu i M. Simon, ale pierwszy raz tego terminu użył Adrian Hill w 1942 roku, który był pracującym w Wielkiej Brytanii artystą. Swoje pomysły na terapię sztuką opublikował w książce „Art Versus Illness”, która została opublikowana w 1945 roku. (1) Niemal równolegle określenia arteterapia zaczęła używać pracująca w USA psychanalityczka Margaret Naumberg.

W Polsce tematyką poprawy zdrowia poprzez zajęcia twórcze zaczęto interesować się w latach trzydziestych dwudziestego wieku za sprawą prof. Stefana Szumana – wybitnego psychologa, pedagoga i lekarza. Kontynuatorem jego działań stał się prof. Julian Aleksandrowicz, który w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych w polskich szpitalach wprowadził nowatorskie, jak na ówczesne czasy metody, wzbogacające tradycyjną kurację.

Zgodnie z definicją Brytyjskiego Stowarzyszenia Arteterapeutów (The British Association of Art Therapists (BAAT) arteterapia jest formą psychoterapii (art psychotherapy), która traktuje media artystyczne jako podstawowy sposób komunikacji. We wspierającym środowisku, któremu sprzyja relacja terapeutyczna, uczestnik arteterapii może tworzyć obrazy i obiekty, w celu ich eksploracji oraz dzielenia się znaczeniami, które mogą być z nich odczytane. Dzięki temu osoba może lepiej zrozumieć siebie oraz naturę swoich problemów i trudności. To z kolei może prowadzić do pozytywnej trwałej zmiany w jego postrzeganiu siebie, w aktualnych relacjach oraz ogólnie rozumianej jakości życia. (2)

Arteterapia ma bardzo szerokie spektrum zastosowań. Wspiera procesy leczenia m. in. w przypadku lęków, depresji, nerwic, uzależnień, problemów w relacjach, szeroko pojętych trudnościach społecznych i emocjonalnych związanych z przebytą traumą, niepełnosprawnością czy też chorobą. (3)

 


(1) D. Waller (1991). Becoming a profession: the history of art therapy in Britain, 1940-82. Routledge
(2) American Art Therapy Association, ze strony: http://www.arttherapy.org/aata-aboutus.html
(3) Buchalter Susan I. (2006), „Terapia sztuką: praktyczny poradnik”, Poznań